व्यक्तिचित्र

"झालं गेलं गंगेला मिळालं", "शिळ्या कढीला ऊत आणून काय उपयोग?" इत्यादि आणि वगैरे...

ह्या नौटंकीच्या औलादीला

खुलासा: हे ललित साहित्य नाही. व्यक्तिचित्र म्हणता यावे, उपक्रमावर चालून जावे असे वाटते. अन्यथा, अप्रकाशित करण्यास लेखिकेची ना नाही.

मी महामहोपाध्यय पां. वा. काणे यांचे जीवनचरित्र लिहितो आहे. "धर्मशास्त्राचा इतिहास" आणि "संस्कृत काव्यशास्त्राचा इतिहास" हे त्यांचे दोन महत्त्वाचे ग्रंथ तर मी पाहिले आहेतच, शिवाय इतरही ग्रंथ नजरेखालून घातले आहेत.

आयुष्याच्या वाटेवर प्रत्येकाला कधीनाकधी काही बंद दरवाजांसमोर उभे राहावे लागते. या दरवाजांच्या चाव्या आपल्या हातात असाव्या असे वाटणे; किमानपक्षी, या दरवाजांमागे काय दडले आहे ते जाणून घेण्याची इच्छा माणसाला होतेच होते.

(हे लेखन उपक्रमाच्या उद्दिष्टांशी सुसंगत न वाटल्यास काढून टाकण्यास माझी हरकत नाही.)

रविवार सकाळ, साधारण दहाचा सुमार. स्टारट्रेकच्या प्रतिक्षेत दूरदर्शनसमोर तळ ठोकून बसलेली बच्चेकंपनी.

सदर लेखातून मुंबईतील एका जुन्या पद्धतीच्या खानावळीवर माहिती देण्याचा प्रयत्न केला आहे, व त्याकरता संपादन मंडळाची व्य नि द्वारा रीतसर परवानगी घेतली आहे.

रत्नपारखी म्हणजे रत्नांची अचूक पारख करणारा आणि पर्यायाने त्या रत्नांचा स्वत:जवळ संचय करणारा.
आपला हिंदुस्थान म्हणजे हिरे-माणिक-पांचू-मोती अशा रत्नांचा देश.पण या सर्व रत्नांच्यापेक्षाही अमोल रत्ने या देशाने जगाला दिली.

लंपन या छोट्याश्या पण विलक्षण संवेदनशील व्यक्तिमत्त्वाला आपल्यात आणणारे प्रकाश नारायण संत याच महिन्यात २००३ साली आपल्याला सोडून गेले.

आयुष्यात अमुक एका गोष्टीच्या अभावाने प्रगती होऊ न शकल्याची तक्रार करणारी बरीच मंडळी पहायला मिळतात. परंतू, येणा-या अडचणींवर मात करून बहुमोल कामगिरी करणारे ‘पराक्रमी’ या पदवीने

दत्ताराम वाडकर
रीदम किंग दत्ताराम वाडकर आपल्यातुन निघुन गेले. स्नेहल भाटकर यांच्या नंतर बसलेला हा दुसरा झटका!

रात्री उदरभरण-नोहे-(?)चा कार्यक्रम यथास्थित पार पडल्यानंतर मुखशुध्दीसाठी दोनेक चमचे बडीशेप तोंडात टाकली आणि रवंथ करत नेहमीप्रमाणे टी. व्ही. समोरच्या कोचावर आडवा झालो. अहाहा!

श्रीपाद नारायण पेंडसे अर्थात श्री. ना. पेंडसे. रथचक्र, गारंबीचा बापू, तुंबाडचे खोत ह्या पुस्तकांनी घरोघरी नावजले गेलेले ख्यातनाम मराठी लेखक, कादंबरीकार.

पूर्ण नाव
श्रीपाद नारायण पेंडसे
जन्म
जानेवारी ५, १९१३

आज ११ एप्रिल क्रांतिसूर्य महात्मा फुले यांची १८० वी जयंती. त्यांना विनम्र अभिवादन.

सध्या मी The hero with a thousand faces ^१ हे जोसेफ कॅम्पबेल यांचे पुस्तक वाचत आहे.

लिझ माइटनर - भाग १ वरून पुढे

दरम्यानच्या काळात जर्मनीत असलेल्या ओट्टो हानशी पत्रांच्या माध्यमातून तिचा संपर्क होता. लिझच्या सांगण्यावरून ऑट्टो हानने युरेनियम वर न्यूट्रॉन्सचा मारा करण्याचा प्रयोग केला. युरेनियमवर न्यूट्रॉन्सचा मारा केल्यानंतर त्याचे बेरियम आणि क्रिप्टॉनमध्ये रूपांतर झाले. या निष्कर्षांचे स्पष्टीकरण रसायनशास्त्रज्ञ असणाऱ्या हानला देता आले नाही. इतकेच नाही तर इतर भौतिकशास्त्रज्ञांनाही याचा उलगडा झाला नाही.

मानववंशाचा इतिहास असंख्य लहानमोठ्या घटनांनी भरलेला असला तरी संपूर्ण जगावर परिणाम करणाऱ्या घटना तश्या मोजक्याच आहेत. दुसरे महायुद्ध आणि त्या काळादरम्यान लागलेला अणुबॉम्बचा शोध या घटनांनी मानवजातीचे जीवनच बदलून टाकले. दुसऱ्या महायुद्धाशी निगडीत कथा असंख्य आहेत पण त्यापैकी लिझ माइटनरची गोष्ट तिच्या आयुष्यासारखीच उपेक्षित राहिली.