मुलांसाठी मराठी संकेतस्थळ ?

तर अमेरिकेतलीच नाही तर जगभर मराठी मुले पसरली आहेत. आणी अजूनही पसरतील. त्यांना ही याचा निश्चित उपयोग होईल ही आशा आहे.

या साईटमधून त्यांचे नेटवर्किंगही साधावे असे होवू शकेल का?

भाषा 'पुर्ण मराठी' न ठेवता 'मिंग्लिश' असावी का?

आपला
गुंडोपंत

तीन तीन प्रतिसाद ! हा काय प्रकार आहे? रात्री नीट लागली ना झोप?

प्रतिसाद चुकुन तीन वेळा झाला आहे... कसा काय काही कळत नाही!?
मला तर एकदाच सांगायचे आहे... परत म्हणाल तीनतीनदा तेच ते सांगताय... ;)

युयुत्सु, हिच कल्पना आम्ही काहि काळापुर्वी गणित या विषयला धरून बोललो होते तेंव्हा तो थट्टेचा विषय झाला होता. अर्थात आम्हाला वाईट वाटले नाही कारण अशा प्रत्येक प्रकल्पाची सुरवात थट्टेतुन अथवा नकार घंटेतुन होते याची आम्हाला पुर्ण जाणीव आहे.
हि कल्पना उत्तम आहे यात वाद नाहीच. मुद्दा एवढाच आहे कि जे काही असावे ते नक्कि कसे असावे? त्याचा प्रसार/प्रचार कसा करावा? होणारे हे संस्थ हे नव्या संस्थसाठी मार्गदर्शक असावे इत्यादी... असे अनेक विचार आहेत. मला वाटत कि आपण टप्प्या टप्प्यात आणि नियंत्रीत चर्चा करू. आमचा तुम्हाला सक्रिय पाठिंबा राहिल...

तुम्ही म्हणता आहात ते बरोबर आहे.
पण आपण मारे टप्पेबिप्पे ठरवले, तर ते विचारी सदस्यांवर अविश्वास दाखवल्यासारखे होईल, त्यामुळे सदस्यांना कुठल्या टप्प्याविषयी बोलायचे आहे, ते त्यांनाच ठरवू दिले तर कसे ?
सध्या तरी आपण हि चर्चा नियंत्रीत ठेवण्याचा प्रयत्न करून. बाकि जुने विषय न उकरून काढता सध्या शालेय गणितासाठी नवीन संस्थ उघडण्याच्या विचारात असाल, तर आमचा सक्रिय पाठिंबा आपल्याला राहील, ह्याची खात्री बाळगावी. याचा जास्त विचार करतो. कदाचित या मुलांच्या संस्थ पासून याला जास्त प्रेरणा आणि मार्गदर्शन मिळेल.

आम्ही ही कल्पना एका अनुभवसमृद्ध उपक्रमी मित्राला (व्यनितून) बोलून दाखवली

सदर मित्राने त्याचे नाव वापरण्याची परवानगी आम्हाला दिलेली आहे. त्यांचे नाव प्रमोदकाका. (ते उपक्रमावर ज्या टोपणनावाने वावरत आहेत, त्याचा अर्थ त्यांच्या आम्हाला असलेल्या परिचयाविरुद्ध आहे. त्यामुळे आम्ही ते टोपणनाव कधीही वापरणार नाही.)

असो, विषयांतराबद्दल क्षमस्व. कृपया आपले प्रतिसाद मूळ चर्चेच्या विषयाशी संबंधित असावेत, ही माफक अपेक्षा.

- युयुत्सु

--
माहितीपूर्ण लेखन जर मनोरंजक नसेल तर बर्‍याच लोकांना कंटाळा येतो. मनोरंजक लिहा !

कल्पना आहे. एवढंच नाही, तर ती काळाची गरज आहे असेदेखील म्हणता येईल. येथील स्थानिक महाराष्ट्र मंडळात काम करताना - 'आता तुम्ही भारतातून आलेली मंडळी काय कराल तेच. आमची मुलं याबाबत (मराठी कार्यक्रम वगैरे) काही करतील असं वाटत नाही' या स्वरुपाच्या प्रतिक्रिया बर्‍याचदा ऐकायला मिळाल्या. त्यामुळे असा प्रयत्न होणे गरजेचे आहे.

[लॉस एंजेलिस का सॅन होजे, आता नक्की आठवत नाही; पण त्या शहरातील एका बाईंनी मुलांनी मराठी शिकावे यासाठी काही खेळणी/प्रॉडक्ट्स तयार केली होती, आणि त्यांचा कक्ष (स्टॉल) आमच्या कार्यक्रमात लावला होता हे आठवते.]

दुसरे महत्त्वाचे म्हणजे, कितीही चांगले संकेतस्थळ (माहिती आणि मनोरंजनाचा योग्य मिलाफ असणारे) तयार केले, तरी जोवर मुलांना स्वतः त्याला भेट द्यावीशी वाटत नाही, तोवर त्याचा उद्देश सफल होणार नाही. या संकेतस्थळात त्यामुळे पालकांसाठीही एक विभाग असावा - ज्यात मुलांना मराठीची गोडी कशी लावता येईल याबद्दल मार्गदर्शन असावे. कॅलिफोर्निया, पूर्व किनारा, टेक्सस वगळले तर जिथे मराठी भाषक अगदीच कमी आहेत, अशा ठिकाणी पालकांचे काम अधिकच कठीण आहे. हे संकेतस्थळ मग त्यांना मार्गदर्शक ठरू शकेल.

या कामात शक्य होईल तेवढी मदत मी करेन. अनेक उपक्रमीही यात हातभार लावतील, याची खात्री वाटते.

संकेतस्थळाच्या मजकूराची सुरुवात बालकथा, रामायण/महाभारतातल्या मुलाना झेपतील अशा मनोरंजक कथा,भारतातील/चीन/जपान/रशियातील/युरोप अमेरिकेतील प्रसिद्ध आणि रंजक लोककथा याने करता येईल.(असे वाटते.)
शिवाय या संकेतस्थळावर चित्रे असा एक वेगळा विभाग ठेवता येईल जिथे त्यानी काढलेली चित्रे स्कॅन करुन त्याना टाकता येतील.(काढलेले/आंतरजालावरचे फोटो नव्हेत..)
सोप्या भाषेत सोपी मराठी कोडी ठेवता येतील.
(हे सर्व 'मी करणार आहे/मला सहज जमेल' असा दावा मी केलेला नाही.बालसाहित्य सरस लिहू शकणारी व तसे प्रयोग केलेली अनेक मंडळी शोधल्यास सापडू शकतील.)

चिंटू या संस्थवर असण्या बद्दल काय मत आहे? तसेच जागतिक बाल समाचार?
मला वाटत कि मराठी मुलांना ग्लोबल आणि आत्मविश्वासपुर्ण बनवायला हे संस्थ नक्किच एक मैलाचा दगड ठरेल.

वा वा!
काय सुरेख विचार प्रवर्तक प्रतिसाद येत आहेत या चर्चेला.
खुपच मस्त वाटले
इतक्या लोकांना यात रस आहे हे पाहून.

चित्रांच्या इ-ग्यालरीची आयडिया मस्त आहे.

मात्र याच वेळी संस्थळावर भारतातली मुले हा विचार पण व्हायला पाहिजे.
कारण मुले जगात कुठेही असली तरी त्यांना आवडाणारे विषय हे बहुतेक वेळा सारखेच असतात. उदा. नेमो किवा श्रेक हे भारतातही तितकेच लोक(मुले)प्रिय आहेत जितके इतर जगात. (हे अगदीच उथळ उदा. आहे पण दुसरे सुचलेही नाही)

आपला

आनंदीत
गुडोपंत

बालविहार.कॉम ह्या संकेतस्थळाची नोंदणी मी आत्ताच केलेली आहे. ह्या संकेतस्थळाच्या संचालक मंडळावर चाणक्य, अनु, गुंडोपंत आणि नंदन ह्यांची नेमणूक त्यांच्या प्रतिसादांवर आधारित राहून केलेली आहे. (अर्थातच पाचवा संचालक, मी.) आणखी कुणाला सदर संकेतस्थळात रस असेल, तर मला कळवा.

- युयुत्सु

--
माहितीपूर्ण लेखन जर मनोरंजक नसेल तर बर्‍याच लोकांना कंटाळा येतो. मनोरंजक लिहा !

संस्थचे मुख्य पृष्ठ उघडताच, आपण कुठे राहता हा प्रश्न विचारल्यास त्या नुसार संस्थची दिशा बदलायला मदत होईल. समजा, मी (येथे मी लहान मुलाच्या भुमिकेतुन बोलतो आहे) जर्मनी मध्ये राहतो, आणि मी जपानमध्ये राहतो आणि मी भारतात राहतो, त्यानुसार बालसुलभ कल्पनांचा विचार करून संस्थला दिशा दाखवता येईल. काहि गोष्टी सामायिक असतील तर भौगोलीक फरकामुळे काही वेगळे. तसेच याचा फायदा आंग्ल, मराठी आणि जिथे आहे तिथली भाषा यांची सांगड घालण्यास नक्कि मदत होइल. जसे कि जर एखादे मुल जर्मनीत मोठे होत असेल तर त्याला आंग्ल भाषा तितकिच दुरची असेल जितकी मराठी. थोडक्यात लहान मुलांना बहुभाषीक बनवण्यास मदत व्हावी हा मुळ हेतु....

'उपक्रम' या संकेतस्थळाची पुनर्रचना केल्यास त्यातील काही भाग 'बालकांसाठी उपयुक्त' म्हणून बाजूला काढून ठेवता येईल. स्वप्नरंजन, रुसवे फुगवे, बालीशपणा हे बालसाहित्याला आवश्यक घटक इथल्या काही लेख, चर्चांमध्ये वगैरेही सापडतातच.
ऐहिक

'उपक्रम' या संकेतस्थळाची पुनर्रचना केल्यास त्यातील काही भाग 'बालकांसाठी उपयुक्त' म्हणून बाजूला काढून ठेवता येईल. स्वप्नरंजन, रुसवे फुगवे, बालीशपणा हे बालसाहित्याला आवश्यक घटक इथल्या काही लेख, चर्चांमध्ये वगैरेही सापडतातच.
ऐहिक

'उपक्रम' या संकेतस्थळाची पुनर्रचना केल्यास त्यातील काही भाग 'बालकांसाठी उपयुक्त' म्हणून बाजूला काढून ठेवता येईल. स्वप्नरंजन, रुसवे फुगवे, बालीशपणा हे बालसाहित्याला आवश्यक घटक इथल्या काही लेख, चर्चांमध्ये वगैरेही सापडतातच.
ऐहिक

'उपक्रम' या संकेतस्थळाची पुनर्रचना केल्यास त्यातील काही भाग 'बालकांसाठी उपयुक्त' म्हणून बाजूला काढून ठेवता येईल. स्वप्नरंजन, रुसवे फुगवे, बालीशपणा हे बालसाहित्याला आवश्यक घटक इथल्या काही लेख, चर्चांमध्ये वगैरेही सापडतातच.
ऐहिक

कल्पना छान आहे. भाषेची गोडी लावण्यासाठी हे अगदी योग्य वय असते. यामध्ये गोष्टी, कविता, विज्ञानातील गमतीजमती, सृष्टीतील विविधता, विनोद असे अनेक भाग असू शकतील. खरडवही असल्यास मुलांना एकमेकांशी संपर्क साधण्यात मजा येईल. (पूर्वी पेनफ्रेंड होते तसे) रवींद्रनाथांनी मुलांना भाषा शिकवण्यासाठी हजारो बालगीते लिहीली होती, यात निसर्ग, फुलपाखरे, हिवाळा, पावसाळा इत्यादींबरोबर निसर्गाची बदलणारी रूपे अशा अनेक गोष्टींमधून मुलांना हसतखेळत भाषा शिकवली होती. मराठीत असे लिखाण फारसे नाही. आपल्यामध्ये बरेच उत्तम कवी आहेत, त्यांनी या दिशेने विचार केल्यास चांगले.

मुलांमध्ये उपजत अनेक गुण असतात. कुणाला चित्रकला, कुणाला संगीत. हे ओळखण्यासाठी काही केले तर पालकांनाही आपल्या मुलांना ह्यात गती आहे हे कळण्यास मदत होईल. ह्यासाठी मुख्य गोष्ट म्हणजे मुलांच्या कल्पनाशक्तीला पूर्ण स्वातंत्र्य असावे. कदाचित तुम्हाला काय करायला आवडते यासारख्या विषयांवर त्यांना लेखन करायला प्रवृत्त करता येइल.

ह्या आत्ता आठवलेल्या विस्कळीत कल्पना. पुढे जसे आठवेल तसे सांगतोच.

----
L'enfer, c'est les autres -- Jean-Paul Sartre